آبادِ آباد
۱۳۹۸-۰۳-۰۲
ای که اصل ما شدی در فرعِ فرع
۱۳۹۸-۰۳-۰۲

ناپیدا

به کجا می کشیم ای که تو آن آنِ منی

پنهانِ پیدای توئم؛ پیدای پنهانِ منی

ماندم عجب در کار تو، این من چه بودم ساختی؟

این عقل و عشق و روح و تن؛ هان از چه بر هم بافتی؟

تبعید من بهرِ چه بود؛ بر این زمینِ بی ستون؟

پی نوشت: وجود ما معماییست حافظ؛ که تحقیقش فسون است و فسانه/ حافظ

۱۳۹۶/۳/۲۰

منبع:

مأموریت+/ شعرهای محمد کارگر مزرعه ملا

کمپین"دست های مهربان" سایت مأموریت+.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *