دنیای فکری
۱۳۹۶-۰۱-۱۱
سال نو را چگونه شروع کنیم؟
۱۳۹۶-۰۱-۱۱

زمستان

زمستان در حال جمع کردن کوله بار خود است. او خواهد رفت و درختان لحظه شماری می کنند برای بهار، برای بیدار شدن از خوابی طولانی.

طبیعت خوب می داند هر سال وقتی ماه شهریور می آید پاییز در راه است، و بعد از پاییز ماهی سخت تر در پیش، اما در حافظه و قلب طبیعت نوری می درخشد به نام رویش بهار که زمستان هر چقدر هم سخت و سرد باشد باید کوله بارش را ببندد و برود؛ پس طبیعت این دو مهمان را از خودش دور نمی کند، چون می داند مهمان حبیب خداست و زمستان همیشه برای طبیعت سوغاتی های خوبی دارد: باران و برف برای روزهای بهاری، رشد و ماندگاری طبیعت سر سبز که به آنها محتاج است.

پاییز و زمستان خستگی ۶ ماه فعالیت را از تن طبیعت دور می کنند؛ پاییز آرام آرام طبیعت را آماده می کند برای خواب زمستانی و زمستان طبیعت را به خوابی ۳ ماهه دعوت می کند و زمانی که وقتش رسید خواهد رفت.

ای عزیز، تو چه؟!

حتما پاییز و زمستان هایی را در زندگیت داشته ای. چرا وجود آنها را انکار کنیم چون این پاییز و زمستان ها در زندگی همه ما وجود دارند؛ آنها می آیند تا تو را قوی تر کنند، تا ببینند آیا آزمون صبر را به خوبی پشت سر خواهی گذاشت؟!، آیا همانند طبیعت برای بهار دوباره زندگیت لحظه شماری می کنی؟ و برای رشد مجددت چراغ ایمان و امید را در دلت روشن نگه میداری؟!.

یادت باشد که سوغات زمستان برای طبیعت چقدر مهم و حیاطی است، برف و باران، اگر نبارند، بهار طبیعت خزان است و در تابستان بدون آب توان رشد و سبز ماندن را ندارد و برای همیشه خشک خواهد شد، برای همیشه. پس نگران نباش و به حکمت کارهای خدا بیندیش؛ همچنان با نور ایمانت به خدا، خودت را گرم نگه دار و امیدوار باش، باور دارم بهار زندگیت دوباره نزدیک است که در آن دوباره می درخشی.

همه فصل های خدا زیبا هستند اگر حکمت وجود آنها را دریابی و از آنچه به تو می دهند لذت ببری، فصل های طبیعت بله، اما بیشتر منظورم فصل های زندگیت می باشند و چون تو در حال رشد هستی به آنها نیاز داری؛ به مرداب نگاه کن، ساکن است، رشد را نپذیرفته و نخواسته همانند رود جریان داشته باشد.

بله در مسیر رشد مشکلاتی وجود دارد اما تو می توانی آنها را با نعمتی به نام “عقل” حل کنی و به رشد خود ادامه دهی. تو میم مشکلات را بردار و از آنها شکلات تلخی بساز که مفید است، حتی اگر تلخ باشد؛ پس از آن جریان داشته باش همچون رود تا به دریا برسی، به آن وسعت بی انتها. وقتی همچون فولاد آب دیده شدی، شکست ناپذیر می شوی که وقتی به موفقیت ها می رسی آنها را محکم در زندگیت ماندگار می کنی چرا که ظرفیت داشتن آنها را، در سختی ها، در زمستان ها در وجود خودت کسب کرده ای؛ این است حکمت زمستان ها و مشکلات. پس این کیمیا را در قلبت برای همیشه روشن نگه دار: “همچنان با نور ایمانت به خدا، خودت را گرم نگه دار و امیدوار باش، باور دارم بهار زندگیت دوباره نزدیک است که تو در آن دوباره می درخشی”.

۱۳۹۵/۱۲/۲۷

منبع:

مأموریت+/ مقالات محمد کارگر مزرعه ملا

کمپین"دست های مهربان" سایت مأموریت+.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *